Internet picky literature

Τέσσερα ποιήματα του Τζιμ Χάρισον

in Πρωτότυπες μεταφράσεις
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

 

Επτά χρόνων στο δάσος

 

Είμαι τόσο μεγάλος όσο είμαι;

Ίσως όχι. Ο χρόνος είναι ένα μυστήριο

που μπορείς να μας αναποδογυρίσει.

Χθες ήμουν επτά στο δάσος,

Ένας επίδεσμος κάλυπτε το τυφλό μου μάτι,

Σε έναν υπνόσακο που μου έφτιαξε η Μητέρα

για να κοιμάμαι έξω στα δάση

μακριά από τους ανθρώπους

Ένα φίδι πέρασε

χωρίς να με κατάλαβει. Μία τσικαντί

προσγειώθηκε στο γυμνό μου δάχτυλο, τόσο μικρή

που δεν ήταν πιστευτή. Η νύχτα

ήταν μεγάλο και οι κορυφές των δέντρων

πύκνες με ένα τρισεκατομμύριο αστέρια. Ποιος

ήμουν, ένας μισός τυφλός στο χώμα του δάσος

που ήμουν στην ηλικία των επτά; Εξήντα οκτώ

χρόνια αργότερα μπορώ ακόμα να κατοικήσω το σώμα

εκείνου του αγοριού χωρίς να σκέφτομαι τον χρόνο ενδιάμεσα

Είναι το φορτίο της ζωής μέσα σε πολλές ηλικίες

χωρίς να βλέπεις το τέλος του χρόνου.

 

Ζωή

 

Δεν είμαι τόσο καλός στη ζωή πια.

Μερικές φορές ξυπνάω και δεν την αναγνωρίζω.

Σπίτια, αυτοκίνητα, έπιπλα, βιβλία είναι μια μουτζούρα

Ενώ τα δέντρα, τα πουλιά, και τα άλογα είναι αβρά

Και καθαρά. Επίσης καταλαβαίνω μουσική

μιας αρχαίας ποικιλίας – προ δέκατου ένατου αιώνα.

Που ήμουν;

Ξαναμετρώ λουλούδια από το παράθυρο του τρένου

ανάμεσα στη Σεβίλλη και τη Γρανάδα, ταύρους και ελαιόδεντρα.

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ στο δωμάτιο του Λόρκα γιατί ήταν στοιχειωμένο.

Ακόμα και το κρασί που είχα ήταν στοιχειωμένο.

Η Ισπανία ποτέ δεν ανάρρωσε από αυτό το έγκλημα.

Οι νύχτες της είναι γεμάτες από τα κόκκινα δόντια του θανάτου.

Ήταν πάρα πολλοί που τον ακολούθησαν. Δεν μπορείς να μετρήσεις,

πάνω κάτω, πουλιά και λουλούδια την ίδια στιγμή.

 

Μια Άλλη Χώρα

 

Αγαπώ την αυγή με τη νωπή υγρασία

με χιλιάδες πουλιά που ακούς αλλά δεν μπορείς

να δεις μες στην ομίχλη.

Το γερασμένο άγνωστο σώμα μου είναι ένας ξένος

που προσπαθεί να μπει σε άλλη χώρα.

Το κολύμπρι με κάνει να ανατριχιάζω.

Πίσω στην καμπίνα βλέπω ένα βιβλίο

και δεν είμαι σίγουρος για το τι είναι.

 

Γέφυρα

 

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου το πέρασα

Χτίζοντας μια γέφυρα πάνω στη θάλασσα

παρόλο που η θάλασσα ήταν απέραντη

Είμαι περήφανος για τη γέφυρα

που κρέμεται στον αγνό θαλασσινό αέρα. Ο Μασάντο

ήρθε για μια επίσκεψη και καθίσαμε στο

τέλος της γέφυρας, κάτι που ήταν δική του ιδέα.

Τώρα που είμαι γέρος η δουλειά προχωράει αργά.

Ακόμα και τόσο κοντά στο θάνατο, μου αρέσει εδώ έξω

ψηλά πάνω από τη θάλασσα και να τυλίγομαι

από τις αρκτικές καταιγίδες του φθινόπωρου,

το ηχηρό κραχ και βογγητό της θάλασσας,

από το βάθος εκατό ποδιών των κοιλωμάτων.

Μερικές φορές η θάλασσα υψώνεται και αλυχτάει σαν

ένα ζώο, μια ήπειρο μεγάλη και ζωντανή.

Τι ομορφιά σε αυτή τη σκοτεινή μουσική

Μέσα στην οποία μπορείς να ακούσεις την πιο αχνή μουσική της ανθρώπινης συμπεριφοράς, την τρυφερή σύνδεση ανάμεσα στους ανθρώπους και τους γαλαξίες.

Έτσι κάθομαι στην άκρη, κουνώντας τα πόδια μου πάνω από

την άβυσσο. Απόψε το φεγγάρι θα είναι στα πόδια μου.

Αυτή είναι η δουλειά μου, να μελετώ το σύμπαν από τη γέφυρα μου.

Έχω τον ουρανό, τη θάλασσα, την αμυδρή γραμμή του Καναδέζικου δάσους στην μακρινή στεριά.

 

*Τα ποιήματα δημοσιεύθηκαν αρχικά εδώ.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ