Internet picky literature

Το Σχολείο – Ντόναλντ Μπαρθέλμ

in Πρωτότυπες μεταφράσεις
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Είχαμε όλα αυτά τα παιδιά να φυτεύουν δέντρα έξω, γιατί βλέπετε νομίζαμε ότι… ήταν μέρος της εκπαίδευσης τους, για να δουν πώς, ξέρετε, τα συστήματα ριζών… και να πάρουν την αίσθηση της ευθύνης, να αναλαμβάνουν πράγματα, να είναι ατομικά υπεύθυνα. Ξέρετε τι εννοώ. Και όλα τα δέντρα πέθαναν. Ήτανε πορτοκαλί δένδρα. Δεν ξέρω γιατί πέθαναν, απλώς πέθαναν. Κάτι λάθος με το χώμα ίσως ή πιθανόν οι σπόροι που πήραμε από το φυτώριο δεν ήταν και οι καλύτεροι. Παραπονεθήκαμε. Έτσι είχαμε τριάντα παιδιά εκί έξω, κάθε παιδί είχε το δικό του μικρό δέντρο να φυτέψει και εμείς είχαμε αυτά τα τρίαντα νεκρά δέντρα. Όλα τα παιδιά κοιτούσαν αυτά τα μικρά καφέ κλωνάρια, ήταν λυπηρό.

Δεν θα ήταν τόσο άσχημη εμπειρία αν μερικές εβδομάδες πριν δεν είχαν πεθάνει όλα τα φίδια. Αλλά νομίζω ότι τα φίδια – μάλλον, ο λόγος που τα φίδια πήραν δρόμο ήταν η τετράημερη απεργία, οπότε ήταν εξηγήσιμο. Ήταν κάτι που μπορούσες να εξηγήσεις στα παιδιά λόγω της απεργίες. Θέλω να πω, κανένας γονέας δεν θα άφηνε το παιδί του να περάσει τα σύνορα του μπλόκου και ήξεραν τι σήμαινε μια απεργία. Έτσι όταν τα πράγματα αποκαταστάθηκαν και βρήκαμε τα φίδια, δεν ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα.

Όσον αφορά τους κήπους βοτάνων, το πρόβλημα ήταν η κατάχρηση του ποτίσματος, και τουλάχιστον τώρα ξέρουν τι να κάνουν. Τα παιδιά ήταν πολύ προσεκτικά με τους κήπους και μερικά από αυτά πιθανόν… ξέρετε, έριξαν λίγο παραπάνω νερό όταν δεν κοιτούσαμε. Ή και όχι, δεν μου αρέσει να σκέφτομαι το σαμποτάζ. Εννοώ, ήταν κάτι που πέρασε από το μυαλό μας. Σκεφτόμασταν έτσι πιθανώς επειδή πρωτύτερα είχαν πεθάνει οι γέρβιλοι, και τα άσπρα ποντίκια, και οι σαλαμάνδρες. Τουλάχιστον τώρα ξέρουν ώστε να μη τα γυροφέρνουν μέσα σε πλαστικές σακούλες.

Εννοείται πώς περιμέναμε τα τροπικά ψάρια να πεθάνουν, αυτό δεν μας εξέπληξε. Τα κοιτάς και σπαρταράνε βρώμικα. Αλλά το μάθημα προϋπέθετε ψάρια και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα, συμβαίνει κάθε χρόνο, απλώς πρέπει να βιαστείς.

Δεν επρόκειτο καν να είχαμε ένα κουτάβι και φοβήθηκε ότι θα περνούσε από πάνω του, όταν οδηγός θα τελείωνε την παράδοσή του, οπότε το έβαλε στο σακίδιο της και το έφερε στο σχολείο. Έτσι είχαμε αυτό το σκυλί. Μόλις είδα το κουτάβι σκέφτηκα, ω Θεέ, ποντάρω ότι θα ζήσει γύρω στις δύο βδομάδες και μετά… Και έτσι έγινε. Δεν έπρεπε να είναι γενικότερα μέσα στην τάξη, υπάρχει κάποιου είδους κανονισμός, αλλά δεν μπορείς να τους πεις ότι δεν μπορούν να έχουν μαζί τους ένα κουτάβι όταν αυτό είναι ήδη εκεί, ακριβώς μπροστά τους, τρέχοντας και γαβγίζοντας. Το ονόμασαν Έντγκαρ – του έδωσαν το όνομά μου. Το κυνηγούσαν και φώναζαν «Εδώ, Έντγκαρ! Μπράβο Έντγκαρ!». Μετά ξεκαρδίζονταν στα γέλια. Διασκέδαζαν με αυτή την ονομαστική ασάφεια. Το διασκέδαζα κι εγώ. Δεν με νοιάζει να με περιπαίζουν. Του έφτιαξαν ένα μικρό σπίτι στο ντουλάπι των τροφοδοσιών και όλα τα σχετικά. Δεν ξέρω από τι πέθανε. Από μόρβα νομίζω. Μάλλον δεν είχε πιθανότητες. Το μάζεψα πριν γυρίσουν τα παιδιά στο σχολείο. Έλεγξα σχολαστικά το ντουλάπι ένα πρωί, γιατί ήξερα τι επρόκειτο να συμβεί. Το έδωσα στον επιστάτη.

Και μετά ήταν ένα ορφανό από την Κορέα, που το υιοθέτησε η τάξη στο πλαίσιο του προγράμματα Βοήθεια για τα Παιδιά – όλα τα παιδιά έρχονταν για ένα τέταρτο του μήνα, αυτή ήταν η ιδέα. Ήταν ένα ατυχές γεγονός, το όνομα του παιδιού ήταν Κιμ και ίσως τον υιοθετήσαμε πολύ αργά ή κάτι τέτοιοι. Η αιτία θανάτου δεν διασαφηνίστηκε στο γράμμα που λάβαμε, μας πρότειναν να υιοθετήσουμε ένα άλλο παιδί και μας έστειλαν φακέλους, αλλά δεν είχαμε το κουράγιο. Οι μαθητές το πήραν βαριά, άρχισαν (νομίζω πώς κανείς τους δεν μου είπες ποτέ κάτι ευθέως) να νιώθουν ότι κάτι πάει λάθος με το σχολείο. Αλλά δε νομίζω πώς πηγαίνει κάτι λάθος με το σχολείο, συγκεκριμένα, έχω δει καλύτερα και έχω δει χειρότερα. Ήταν απλώς ένα μπαράζ από κακή τύχη. Είχαμε μια ασυνήθιστη κακοτυχία με θανάτους γονιών, για παράδειγμα. Δύο ανακοπές και δύο αυτοκτονίες, ένας πνιγμός, και τέσσερις σκοτώθηκαν σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ένα εγκεφαλικό. Και είχαμε την συνήθη υψηλή θνητότητα στους παππούδες, ή μάλλον ήταν πιο έντονη φέτος, έτσι έμοιαζε. Και τελικά είχαμε την τραγωδία.

Η τραγωδία προέκυψε όταν ο Μάθιου Γουάιν και ο Τόνυ Μαβρογκόρντο έπαιζαν εκεί που γινόταν οι ανασκαφές για το νέο ομοσπονδιακό γραφείο. Ήταν όλοι αυτοί οι μεγάλοι ξύλινοι δοκοί στοιβαγμένοι, ξέρετε, στην άκρη των ανασκαφών. Έπεται μια δικαστική υπόθεση, με τους γονείς να υποστηρίζουν ότι οι δοκοί δεν είχαν καρφωθεί σωστά. Δεν ξέρω τι είναι αληθινό και όχι. Ήταν μια περίεργη χρονιά.

Ξέχασα να αναφέρω τον πατέρα του Μπίλυ Μπραντ, ο οποίος μαχαιρώθηκε θανάσιμα παλεύοντας με έναν άγνωστο εισβολέα στο σπίτι του.

Μια μέρα είχαμε μια συζήτηση στην τάξη. Με ρώτησαν, που πήγαν; Τα δέντρα, η σαλαμάνδρα, το τροπικό ψάρι, ο Έντγκαρ, οι μπαμπάδες και οι μαμάδες, ο Μάθιου και ο Τόνυ, που πήγαν. Και τους είπα πως δεν ξέρω, δεν ξέρω.

Και με ρώτησαν, «ποιος ξέρει;», απαντώντας τους πώς κανείς δεν ξέρει. Με ρώτησαν, «ο θάνατος είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή;». Και απάντησα πώς όχι, η ζωή είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή. Μετά με ρώτησαν, αλλά δεν λέμε πώς ο θάνατος θεωρείται το θεμελιώδες σύστημα αναφοράς, στη λογική ότι η δεδομένη κοινοτοπία της καθημερινότητας μπορεί να μεταπηδήσει στην κατεύθυνση του –

Είπα, ναι, ίσως.

Είπαν, δεν μας αρέσει.

Είπα, αυτό είναι.

Είπαν, είναι ντροπή.

Είπα, κι όμως.

Με ρώτησαν αν θα κάνω έρωτα με την Έλεν (τη βοηθό διδασκαλίας) ώστε να δουν πώς γίνεται. Ξέρουμε ότι σου αρέσει η Έλεν.

Μου αρέσει η Έλεν αλλά είπα πως δεν θα το έκανα.

Έχουμε ακούσει τόσα πολλά γι αυτό, είπαν, αλλά δεν το έχουμε δει ποτέ.

Τους είπα πώς θα με απέλυαν και ότι ποτέ, ή σχεδόν ποτέ, δεν είχε γίνει κάτι τέτοιο σαν επίδειξη. Η Έλεν κοίταξε έξω από το παράθυρο.

Είπαν, σας παρακάλουμε, κάντε έρωτα με την Έλεν, απαιτούμε έναν καθησυχασμό, είμαστε φοβισμένοι.

Τους είπα πώς δεν πρέπει να φοβούνται (παρότι εγώ συχνά φοβάμαι συχνά) και ότι υπήρχε αξία στα πάντα, όχι μόνο σε μια επίδειξη. Η Έλεν πλησίασε και με αγκάλιασε. Τη φίλησα κάποιες φορές στο φρύδι, κρατηθήκαμε. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Ύστερα κάποιος χτύπησε την πόρτα, την άνοιξα, και ένας νέος γέρβιλος μπήκε μέσα. Τα παιδιά ζητωκραύγαζαν με κέφι.

 

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ