Internet picky literature

Ο Ντέηβιντ Φόστερ Γουάλας για την αποποίηση των πολιτικών μας ευθυνών και την αντιμετώπιση της τεχνολογίας ως τέχνης

in inspired by words
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Τα γραπτά μου απευθύνονται σε ένα εξαιρετικά προνομιούχο κοινό, κυρίως λευκό, σε μια υπερ-μορφωμένη γενιά ανθρώπων που καταλήγει να ‘ναι πραγματικά μοναχική, έγραφε ο Ντέηβιντ Φόστερ Γουάλας, ο συγγραφέας που έζησε την ζωή ενός ροκ σταρ. Και παρότι ο Γουάλας υποτίτλιζε με αυτήν του την λεζάντα την φωτογραφία του Αμερικάνικου Milenium, λίγο πολύ όλοι μας κάπως έτσι δεν βρίσκουμε τους εαυτούς μας σήμερα; Υπερβολικά ενήμερους για όλα και παρόλα αυτά αποκομμένους.

Πριν η ταραγμένη και ιδιοφυής του προσωπικότητα τον οδηγήσει σε αυτοκτονία τον Σεπτέμβριο του 2008, σε ηλικία 46 ετών και με όψη έφηβου, ο Γουάλας αποτύπωσε στα γραπτά του τις τάσεις μιας εποχής που πλέον είχε οριστικά μεταλλαχθεί από την κατανάλωση, την τεχνολογία και τον εγωκεντρισμό της. 

Σε μια από τις δημοφιλέστερες ραδιοφωνικές του συνεντεύξεις – η οποία μεταφέρθηκε και σε ταινία το 2015 – o David Foster Wallace έλεγε κάτι που ως ένα βαθμό αντανακλά τον τρόπο που όλοι μας δρούμε και αντιδρούμε στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, αποποιούμενοι τις ευθύνες μας και απαιτώντας από το σύστημα να θεσμοθετεί για εμάς ως προνομιούχους:

Βλέπω κάτι πολύ ενδιαφέρον στους πολίτες και τον εγωισμό τους, και πρέπει οπωσδήποτε με κάποιο τρόπο να το ξεφορτωθούμε. Εδώ στις ΗΠΑ, αντιμετωπίζουμε τους νόμους ως συνείδηση. Κάτι με το οποίο θα πρέπει να ταυτιστούμε μαζί του, από την μια ή την άλλη πλευρά. Το υπερεγώ μας, θα μπορούσατε να πείτε. Έχει κάτι να κάνει με τον φιλελεύθερο ατομικισμό – που σχετίζεται με τον καπιταλισμό –  αλλά δεν καταλαβαίνω μεγάλο μέρος της θεωρητικής πλευράς – αυτό που βλέπω είναι αυτό στο οποίο μένω. Οι Αμερικανοί είναι κατά κάποιο τρόπο τρελοί. Αφετέρουμε τον εαυτό μας. Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας ως μέρη των πολιτών με βαθιές ευθύνες γι αυτό που βιώνουμε. Σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως πολίτες όταν πρόκειται για τα δικαιώματα και τα προνόμιά μας, αλλά όχι για τις ευθύνες μας. Αποκρούουμε τις πολιτικές ευθύνες μας στην κυβέρνηση και αναμένουμε από την κυβέρνηση, στην πραγματικότητα, να νομοθετεί την ηθική. Μιλώ κυρίως για την οικονομία και τις επιχειρήσεις, γιατί αυτή είναι η περιοχή μου. Τι κάνουμε για να σταματήσουμε την παρακμή;

Το έργο του Γουάλας απασχολήθηκε αρκετά από την συστημικη θεώρηση της κοινωνίας και μιας γενιάς που, μέσα του, έμοιαζε να έχει χάσει τον δρόμο της. Στο βιβλίο του “Η σκούπα και το σύστημα” μπορεί κάποιος να διαβάσει μια σειρά από αρκετές, τέτοιες, ιστορίες. – διάβασε περισσότερα εδώ.

Η σκουπα και το συστημα - κλικ για λεπτομεριες
Η σκουπα και το συστημα – κλικ για λεπτομεριες

Στην ίδια συνέντευξη, ο Γουάλας κατέληγε για την γενιά του που – όπως και η δική μας – γαλουχήθηκε από την τηλεόραση και την ενστερνίστηκε  αγόγγυστα ως θεμέλιο του πολιτισμού μας.

Η γενιά στην οποία ανήκω ανατράφηκε από την τηλεόραση – πράγμα που σημαίνει ότι, λιγότερο ή περισσότερο, αντιμετωπίζουμε όλοι μας την τηλεόραση και την τεχνολογία ως το είδος του καλλιτεχνικού αναπνευστήρα στο σύμπαν. Και νομίζω πως η τηλεόραση, η οποία είναι μια πολύ διασκεδαστική εμπορική τέχνη κατά τ’ άλλα, απαιτεί πολύ λίγα από τον παραλήπτη της… και τελικά επηρεάζει αυτό που οι άνθρωποι αναζητούν σε διάφορα είδη. Η εμπορική ψυχαγωγία – η αποτελεσματικότητά της, η τεράστια ικανότητα της να προσφέρει ευχαρίστηση σε μεγάλες δόσεις – αλλάζει τη σχέση των ανθρώπων με την τέχνη και την πληροφόρηση, αλλάζει αυτό που αναζητά ένα κοινό. Υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτό. Αλλά πρέπει να το αναζητήσουμε σε δυσκολότερα μονοπάτια. Και πιθανόν κάνοντας προσωπικές θυσίες. 
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ