Internet picky literature

Η ιστορία της γέννησης του «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι.

in Pickings
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Η διαδρομική μιας προφητικής ιδέας μέσα από πέντε μικρά κι «άσημα» διηγήματα στη δημιουργία ενός κλασικού λογοτεχνικού έργου

«Πέντε μικρά βεγγαλικά και ύστερα μια μαζική έκρηξη». Αυτή η φράση από τη γραφίδα του Ρέυ Μπράντμπερυ εμπεριέχει συνοπτικά τη δημιουργία του «Φαρενάιτ 451».
Δεν ήταν παρά πέντε μικρά διηγήματα που χρειάστηκαν, μνήμες κι αναμνήσεις χωνεμένες στο υποσυνείδητο και μια ακόρεστη αγάπη για τις βιβλιοθήκες και τα βιβλία που οδήγησαν στη γέννηση ενός κλασικού πια μυθιστορήματος που έχει πουλήσει πάνω από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα κι έγινε ταινία το 1966 από το Φρανσουά Τρυφώ.


Το πρώτο «βεγγαλικό» ήταν το διήγημα «Υπαίθρια φωτιά» (“Bonfire”) το οποίο ο Μπράντμπερυ δε θα καταφέρει να πουλήσει σε κανένα περιοδικό και στο οποίο περιγράφονται οι λογοτεχνικές σκέψεις ενός ανθρώπου την τελευταία νύχτα ενώ πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Ακολουθεί το διήγημα «Λαμπρός Φοίνικας» (“Bright Phoenix”) με το οποίο μεταφερόμαστε στο μέλλον εκεί όπου ένας μισαλλόδοξος εχθρός των βιβλίων απειλεί το βιβλιοθηκάριο μιας επαρχιακής πόλης κι αρχίζει να καίει βιβλία για να καταλήξει στο τέλος να αυτοκτονήσει, όταν αντιλαμβάνεται ότι οι κάτοικοι της μικρής πόλης έχουν απομνημονεύσει τα βιβλία, αποθηκεύοντάς τα στο μυαλό τους. Επόμενο «βεγγαλικό» το διήγημα «Εξόριστοι» (“The Exiles”) στο οποίο οι χαρακτήρες γνωστών βιβλίων έχουν εξοριστεί στον πλανήτη Άρη και τα φαντάσματά τους λιώνουν και πεθαίνουν με την αποτέφρωση και του τελευταίου αντίστοιχου βιβλίου τους στη γη. Τέταρτη στάση το διήγημα «Άσερ Β΄» (“Usher II”) με σκηνικό και πάλι τον Άρη. Αυτή τη φορά ο κεντρικός ήρωας συγκεντρώνει σε έναν πύργο, αντίγραφο εκείνου από το διήγημα του Πόε «Η πτώση του Οικου των Άσερ», όλους τους εμπρηστές βιβλίων της Γης και μεταμφιεσμένος στον Κόκκινο Θάνατο τους πνίγει σε μια λίμνη μέσα στην οποία βυθίζεται κι ο πύργος. Κι εδώ κάνουμε μια μικρή στάση πριν το πέμπτο βήμα κι ερχόμαστε να παρακολουθήσουμε ένα μικρό περιστατικό που έλαβε χώρα γύρω στο 1950.

Κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου του Μπράντμπερυ με ένα φίλο του συγγραφέα στο Λος Άντζελες τους σταμάτησε ένα περιπολικό κι ο αστυνομικός που κατέβηκε από το όχημα τους ρώτησε τι έκαναν. «Βάζουμε το ένα μας πόδι μπροστά από το άλλο» ήταν η πνευματώδης απάντηση του Μπράντμπερυ. Ο αστυνομικός ρώτησε ξανά κι ο συγγραφέας απάντησε «Αναπνέουμε τον αέρα, μιλάμε, συζητάμε, περπατάμε». Η απάντηση δεν ικανοποίησε τον αστυνομικό κι ο Μπράντμπερυ διαμαρτυρήθηκε λέγοντας ότι ήταν παρόλογο που τους είχαν σταματήσει. Ο αστυνομικός τους ρώτησε αν πράγματι απλά περπατούσαν κι όταν ο Μπράντμπερυ έγνευσε καταφατικά ο αστυνομικός τους είπε να μην το ξανακάνουν!
Αυτό το περιστατικό ώθησε το Μπράντμπερυ να γράψει το διήγημα «Ο Πεζός» (“The Pedestrian”) στο οποίο οι άνθρωποι στο μέλλον απαγορεύεται να περπατούν και οι πεζοί αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες. Ήταν ένα διήγημα που απορρίφθηκε επίσης από κάθε περιοδικό στις ΗΠΑ για να βρει τελικά στέγη στο περιοδικό “The Reporter” του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ από την Ιταλία Max Ascoli.


Την άνοιξη του 1950 ο Μπράντμπερυ λόγω οικονομικών δυσκολιών αδυνατούσε να νοικιάσει κάποιο χώρο για να μπορεί απερίσπαστος να γράφει. Ανακάλυψε όμως σε έναν από τους περιπάτους του στην πανεπιστημιούπολη του UCLA πως στο υπόγειο της βιβλιοθήκης υπήρχε χώρος όπου ενοικιάζονταν γραφομηχανές. Άρχισε έτσι μια «συναρπαστική περιπέτεια» κατά την οποία έγραφε μανιωδώς, μπαινόβγαινε στους διαδρόμους της βιβλιοθήκης για να βρει βιβλία αλλά και κέρματα για να τροφοδοτήσει τη γραφομηχανή, να αναπνεύσει τη σκόνη των βιβλίων και να αλιεύσει παραθέματα. Εννιά μέρες κι 9,8 δολλάρια αργότερα ολοκλήρωσε την πρώτη μορφή εκείνου που αργότερα θα γινόταν το «Φαρενάιτ 451» σε 25.000 λέξεις και του έδωσε τον τίτλο «Ο Πυροσβέστης». Ήταν ουσιαστικά το πρώτο του μυθιστόρημα, ένα «μυθιστόρημα της δεκάρας» όπως θα πει χρόνια αργότερα ο ίδιος αναπολώντας εκείνα τα σχεδόν δέκα δολλάρια που ξόδεψε στην τροφοδοσία των γραφομηχανών για να το γράψει.

Η ιστορία του βιβλίου είναι εκείνη του πυρονόμου Μόνταγκ και τοποθετείται στο μέλλον. Ο Μόνταγκ έχει ως εργασία την καύση των βιβλίων τα οποία είναι απαγορευμένα σε μια κοινωνία εθισμένη στα ναρκωτικά και τη χειραγώγηση από τα ΜΜΕ. Μετά τη γνωριμία του με τη δεκαεφτάχρονη γειτόνισσά του Κλαρίς ΜακΚλέλλαν θα γίνει η μεταστροφή στη ζωή του, θα αρχίσει να διαβάζει βιβλία και θα καταλήξει κυνηγημένος από το σύστημα που υπηρετούσε στην ύπαιθρο ανάμεσα στους Ανθρώπους Βιβλία που περιφέρονται μεταφέροντας ο καθένας στο μυαλό του απομνημονευμένα βιβλία ή αποσπάσματα.

Πηγές της έμπνευσης του Μπράντμπερυ ήταν οι καύσεις βιβλίων από το Χίτλερ στη Γερμανία, οι παιδικές μνήμες από τις αναγνώσεις για την καμμένη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας αλλά και οι ιστορίες για μια πρόγονό του, δέκα γενιές πριν που είχε καταδικαστεί ως μάγισσα το 1680 στο Σάλεμ αλλά κατάφερε να γλυτώσει την πυρά. Όλα αυτά και η ακόρεστη αγάπη του για τις βιβλιοθήκες τις οποίες επισκεπτόταν συχνά ήδη από τα νιάτα του μια κι ο ίδιος δεν είχε καταφέρει λόγω οικονομικών δυσκολιών να σπουδάσει αλλά και των μόνιμων ενοίκων τους, των βιβλίων.

«Ο Πυροσβέστης» απορρίφθηκε κι αυτός από όλα τα έντυπα του χώρου μέχρι που βρήκε στέγη στο περιοδικό “Galaxy Science Fiction” του Horace Gold. Το 1953 ο Ian Ballantine είδε τις προοπτικές του κειμένου και ζήτησε από τον Μπάντμπερυ να το διπλασσιάσει σε μέγεθος. Εκείνος θα τα καταφέρει φέρνοντας το κείμενο στην τελική του μορφή με τον τίτλο «Φαρενάιτ 451». Είναι όμως η εποχή που οι ΗΠΑ έχουν μπει για τα καλά στη μακαρθική περίοδο και κανένας εκδότης δεν αναλαμβάνει το ρίσκο να εκδόσει ένα βιβλίο που αναφέρεται στη λογοκρισία σε ένα δυστοπικό μέλλον.

Και τότε εμφανίζεται ένας άγνωστος νεαρός εκδότης χωρίς πολλά χρήματα αλλά αρκετά διορατικός και τολμηρός όπως θα αποδείξει η μελλοντική του πορεία που θα το αγοράσει για 450 δολλάρια και θα αναλάβει να το δημοσιεύσει σε συνέχειες σε ένα νέο περιοδικό που ετοιμάζει. Δεν ήταν άλλος από τον Χιου Χέφνερ και το περιοδικό “Playboy”. Κι από την αφετηρία αυτή ένα κλασικό πια κείμενο θα βρει το δρόμο του και θα φτάσει μέχρι την εποχή μας, διατηρώντας τη διαχρονική του ποιότητα μέσα από την προφητικότητα και την ποιητική του πρόζα.
«Λοιπόν, αυτό που έχετε εδώ τελικά είναι η ερωτική σχέση ενός συγγραφέα με τα ράφια της βιβλιοθήκης και η ερωτική σχέση ενός λυπημένου άντρα, του Μόνταγκ […] με μια χούφτα βιβλία.» θα μας πει ο ίδιος ο Μπράντμπερυ για να συνεχίσει: « […] Εκείνος που έφτιαχνε λίστες στην “Υπαίθρια Φωτιά” έγινε ο βιβλιοθηκάριος του “Λαμπρού Φοίνικα” που απομνημόνευε το Λίνκολ και το Σωκράτη, έγινε “Ο Πεζός” που περπατούσε αργά τη νύχτα για να γίνει ο Μόνταγκ, ο άνθρωπος με τη μυρωδιά της κηροζίνης που γνώρισε την Κλαρίς, που μύρισε τη στολή του και του εξήγησε το τρομακτικό λειτούργημα που επιτελούσε στη ζωή του κι αυτό έκανε το Μόνταγκ να εμφανιστεί στη γραφομηχανή μου […] και να με παρακαλέσει να γεννηθεί. […] Το μυθιστόρημα του Μόνταγκ είναι εδώ. Είμαι ευγνώμων σε αυτόν που το έγραψε για λογαριασμό μου».

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Η Δέσποινα Μανωλακάκη γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου ενός βροχερού απογεύματος στην Αθήνα όπου και κατοικεί. Από παιδί αγαπούσε πολύ τα βιβλία, τη μυρωδιά του καφέ, του καπνού και τα τρένα. Έχει σπουδάσει Φιλοσοφία και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Ε.Κ.Π.Α. κι αυτή την περίοδο εργάζεται στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Της αρέσουν πολύ τα ταξίδια και προσπαθεί όσο περισσότερο μπορεί να γράφει, να παρατηρεί τους ανθρώπους και να ταξιδεύει.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ