Internet picky literature

Η θεωρία του Kurt Vonnegut πάνω στη διαγραμματική απεικόνιση ιστοριών και οι συμβουλές του για ένα καλό δίηγημα

in Pickings
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Ο Kurt Vonnegut στο λυκόφως της καριέρας του φημιζόταν για τον ενθουσιασμό που τον διακατείχε για τους νέους και τη δημιουργικότητα τους και, μέχρι το τέλος, παρέμεινε μια σφριγηλή φωνή που δύσκολα την βαριόταν κάποιος.

  • Στο παραπάνω βίντεο δίνει οκτώ χρήσιμες συμβουλές πάνω στο πώς να γράψει κάποιος μια σύντομη ιστορία:
  • Χρησιμοποιήστε τον χρόνο του άγνωστου αναγνώστη με τέτοιο τρόπο που δε θα νιώσει πώς τον σπατάλησε.
  • Δώστε στον αναγνώστη τουλάχιστον ένα χαρακτήρα για τον οποίο μπορεί να νοιαστεί.
  • Ο κάθε χαρακτήρας θα πρέπει να θέλει κάτι, ακόμα κι αν αυτό είναι ένα ποτήρι νερό.
  • Κάθε πρόταση πρέπει είτε να αποακαλύπτει κάποιον χαρακτήρα ή να εξελίσσει την πλοκή.
  • Ξεκινήστε όσο πιο κοντά στο τέλος γίνεται.
  • Να είστε σαδιστές. Ανεξάρτητα από το πόσο γλυκός και αθώος είναι οι πρωταγωνιστές σας, κάνετε να τους να συμβούν απαίσια πράγματα – για να δει ο αναγνώστης πόσο ανθεκτικοί είναι.
  • Γράψτε για να ευχαριστήσετε μόνο ένα άτομο. Αν ανοίξετε το παράθυρο και κάνετε έρωτα στον κόσμο, απλά για να μιλήσετε, η ιστορία σας θα προσβληθεί από πνευμονία.
  • Δώστε στους αναγνώστες σας το συντομότερο όσες πιο πολλές πληροφορίες μπορείτε. Στο διάολο το σασπένς. Οι αναγνώστες πρέπει να κατανοήσουν από νωρίς τι συμβαίνει, πού και γιατί, ότι μπορούν να τελειώσουν την ιστορία από μόνοι τους.

Για κάθε κανόνα συνήθως υπάρχει και μια εξαίρεση, και ο Vonnegut ενστερνίζεται αυτή την παραδοχή. “Η σπουδαιότερη Αμερικανίδα συγγραφέας μικρών ιστοριών της γενιάς μου ήταν η Flannery O’ Connor. Παραβίασε κάθε έναν από τους κανόνες μου εκτός από τον πρώτο. Οι μεγάλοι συγγραφείς το κάνουν αυτό.”

Οι συμβουλές του εκτείνονται και στην διαμορφωσή ύφους και στιλ γραψίματος. Σε ένα τεύχος του περιοδικού του Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών, Transactions on Professional Communications, δημοσιεύθηκε ένα άρθρο του Vonnegut με συμβουλές για το πώς να προσδώσει κανείς στιλ και προσωπικότητα σε ό,τι γράφει. Με την έκρηξη της κειμενικής πληροφορίας, η ανάγκη για καλύτερο διάβασμα και καλύτερη επικοινωνία άρχισε να γιγαντώνεται. Σύμφωνα με τον Vonnegut για να υιοθετήσει κάπως ένα προσωπικό ύφος οφείλει αρχικά να βρει ένα θέμα για το οποίο νοιάζεται. Αν το ενδιαφέρον διοχετεύεται με τρόπο γνήσιο, και ο συγγραφέας δεν αρκείται σε παιχνίδια της γλώσσας, τότε αυτό είναι το χαρακτηριστικό που πλανεύει και συναρπάζει τον αναγνώστη. Αυτό που γράφει πρέπει να είναι απλό – δύο κορυφαίοι συγγραφείς, ο Shakespeare και ο Joyce έγραφαν για βαθυστόχαστα θέματα χωρίς περίπλοκες προτάσεις. Ο πρώτος στον Άμλετ είπε “να ζει κανείς ή να μη ζει”. Ο Τζόυς στο διήγημα του με τίτλο “Έβελυν” έγραψε για την Κλεοπάτρα, “Ήταν κουρασμένη”, και αυτή ήταν η αγαπημένη πρόταση του Vonnegut.

Ο συγγραφέας πρέπει να ακούγεται σα να είναι ο εαυτός του. Ανεξάρτητα από το που ξεκινούν οι ρίζες του γλωσσικά, δεν πρέπει να τις απωλέσει. Μπορεί για παράδειγμα η γλώσσα του να μην συμβατικά αγγλικά, αλλά κάποια ιδιόλεκτος, και όταν κάποιος γράφει να παρασύρεται ανύποπτα και το αποτέλεσμα να είναι απολαυστικό, όπως ένα όμορφο κορίτσι με ένα πράσινο μάτι και ένα μπλε. Ο Vonnegut είχε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση γράφοντας πιστά στη δική του ταυτότητα, όταν ακουγόταν σαν κάποιος από την Ινδιανάπολη, που αυτό ήταν. Εξίσου ουσιώδες, ώστε ο συγγραφέας να μη γίνει άθυρμα ξένων ιδεών, είναι να εννοεί αυτά που λέει και να μπορεί να γίνει κατανοητός. Οι αναγνώστες θέλουν αυτό που διαβάζουν να μοιάζει με κάτι που έχουν συναντήσει στο παρελθόν ξανά.

Πηγή εικόνας: Maya Eilam, 2014. openculture.com

Οι ιδέες που έχει εν γένει ο Vonnegut γύρω από τη λογοτεχνία είναι συντετμημένες σε μια κοινή φιλοσοφία και αρκετά εύληπτες, όμως για να αποδώσουν και να αξιοποιηθούν στο έπακρο, μπορεί να χρειαστούν χρόνια και μια ολόκληρη καριέρα. Σπούδασε ανθρωπολογία στο πανεπιστήμιο του Σικάγο και αξιοσημείωτο είναι ότι η διπλωματική του εργασία απορρίφθηκε, επειδή έθετε το αμφιλεγόμενο επιχείρημα πως οι ιστορίες μπορούν να απεικονιστούν σε σχήματα σε γραφικές παραστάσεις και θεματολογικά ήταν απλή και στερούταν κύρους, όμως η απλότητα της και η ανάλαφρη διατύπωση είναι που την κάνουν ελκυστική σε όποιον καταπιάνεται με τη λογοτεχνία. Στο παρακάτω βίντεο ο Vonnegut εξηγεί και αναλύει τη θεωρία του:

Δημιουργεί ένα σύστημα συντεταγμένο με δύο άξονες. Ο κατακόρυφος άξονας ορίζεται από την καλοτυχία στο άνω άκρο του και την κακοτυχία στο κάτω άκρο. Κατά τη γνώμη του Vonnegut είναι προτιμότερο να τοποθετήσουμε τον βασικό μας χαρακτήρα ελαφρώς κοντά στο “καλό” άκρο, τουλαχιστόν στην αρχή. Θα πέσει κάτω από τη μέση σύντομα.

Ο οριζόντιος άξονας ορίζεται από την Αρχή και το Τέλος. Τα σημεία που καταγράφουμε απεικονίζουν την ροή της ιστορίες και οι καμπύλες χαράσσονται συναρτήσει της αρνητικής-θετικής εξέλιξης. Μια συνηθισμένη ιστορία αφορά ανθρώπους που πρόσκαιρα υποφέρουν και μετά τα καταφέρνουν και η εφαρμογή της είναι απλή. Η καμπύλη ξεκινάει από το σκέλος της στοιχειωδούς καλοζωϊας κατρακυλάει κάτω από το κέντρο δημιουργώντας κοιλία και έπειτα ανεβαίνει ξανά στον άξονα της ευρημερίας. Και αν αναλογιστεί κανείς την αφηγηματική πορεία που ακολουθούν τα περισσότερα βιβλία και οι ταινίες, οι δημιουργοι είναι συνεπείς στην τήρηση της θεωρίας του Vonnegut, η οποία είναι τόσο παιγνιώδης και προσεγγίσιμη, που μπορεί να εκτιμηθεί από τον καθένα.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

ΠΙΘΑΝΟΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ